قوله : بان يجوز كلّما وجد فيه الافادة : ضمير در « يجوز » به ابتداء بنكره برمىگردد . قوله : كان يكون فيها معنى التّعجّب : ضمير در « فيها » به نكره برمىگردد . قوله : او تكون دعاءا : ضمير در « تكون » به نكره راجع است . قوله : سلام على آل ياسين : سوره صافات آيه ( 130 ) . قوله : و ويل للمطفّفين : سوره مطفّفين آيه ( 1 ) . متن : « 128 » و الاصل فى الاخبار ان تؤخّرا * و جوّزوا التّقديم اذ لا ضررا تجزيه و تركيب واو : استينافيّه الاصل : مبتداء فى الاخبار : جار و مجرور ، متعلّق به « اصل » . ان : ناصبه تؤخّرا : فعل مضارع منصوب ، و ضمير فاعلى به « الاخبار » راجع است و الف آخرش اطلاقى است . واو : عاطفه . جوّزوا : فعل ماضى ، و ضمير فاعلى آن به ادباء راجع است . التّقديم : مفعول براى « جوّزوا » . اذ : ظرفيّه ، متعلّق به « جوّزوا » و ممكنست به معناى « تعليل » باشد . لا : نافيّه ضررا : اسم لاء و خبرش حاصل است كه محذوف مىباشد . ترجمه : اصل در خبرها اينستكه از مبتداءها مؤخّر واقع شوند ولى ادباء تقديم خبر برمبتداء را نيز در وقتى كه ضررى متوجّه نشود تجويز كرده‌اند .